| Je kunt als organisatie te ver gaan in het inspireren en stimuleren van vrijwilligers. Dat is een van de conclusies uit het proefschrift van Reint Jan Renes. Hij onderzocht wat vrijwilligers motiveert en keek vooral naar de invloed van hun intrinsieke behoeften en hun manager. Uit zijn onderzoek onder ruim 1000 vrijwilligers en 27 betaalde krachten van het Christelijk Nationaal Vakverbond (CNV) blijkt dat vrijwilligers met een geringe betrokkenheid bij de organisatie meer behoefte hebben aan een intrinsieke rechtvaardiging zoals: "vrijwilligerswerk geeft mijn leven zin", dan betaalde werknemers met een geringe betrokkenheid. Gemotiveerde vrijwilligers vinden hun werk daarnaast van betekenis, hebben veel contacten en ervaren ondersteuning vanuit de organisatie. Die ondersteuning houdt verband met leiderschapsstijlen, die Renes vergeleek. Vrijwilligers die zelf ook stevig in hun schoenen staan houden niet van zelfverzekerde managers. Ze hebben meer waardering voor managers die een sociaal en coöperatief werkklimaat creëren. Vooral als ze in staat zijn aan de vrijwillige activiteiten een intrinsieke waarde toe te kennen. Maar te veel nadruk leggen op het inspireren en stimuleren van vrijwilligers leidt tot een uitkomstgeoriënteerde cultuur. En die cultuur past niet bij vrijwilligers. |