| RSI is een zogenaamd 'nieuw risico', een ongewenst neveneffect van op zichzelf gewenste technologische ontwikkelingen. Vanaf de jaren '60 gaat RSI als beroepsziekte, soms haast epidemische vormen aannemend door de Westerse landen, zoals Japan, Australiƫ, de VS, Canada en West Europa. Medisch gezien is RSI een lastig fenomeen, omdat bij de diagnosestelling slechts in 10% van de gevallen een medisch erkende ziekte-entiteit kan worden gevonden. De overige 90% heeft last van vage pijnklachten die niet objectief te duiden zijn. Zowel wat betreft oorzaak als behandeling bestaan nog vele onduidelijkheden. In dit onderzoek staat de juridische aanpak van RSI in Nederland centraal. Onderzocht wordt hoe het bestaande rechtssysteem (de arbo-, ziekte- en arbeidsongeschiktheids- en de aansprakelijkheidsregelingen) met deze nieuwe beroepsziekte en de medische onduidelijkheden daarvan omgaat en op welke problemen men daarbij stuit. Vervolgens wordt bekeken welke nieuwe juridische antwoorden reeds worden geformuleerd en welke verder nog aanbevolen kunnen worden. De Nederlandse situatie zal daartoe vergeleken worden met die in enkele andere landen. Methoden en technieken: analyse van bestaande onderzoekgegevens, interviews, jurisprudentie-onderzoek, literatuuronderzoek |