| Waarom wij voor anderen zorgen is omdat we van binnenuit moeten, niet anders kunnen. Dit concludeert filosofe Katherine Gardiner op basis van haar onderzoek naar de vraag waarom wij eigenlijk zorgen en hoe we daar toe komen. Zorgen is moreel noodzakelijk : het appèl dat anderen op ons doen om voor hen te zorgen kunnen we niet echt ontlopen. Gardiner voert in haar proefschrift het voorbeeld van Pim op. Hij zorgt niet voor anderen en voelt zich daar tegelijk zeer slecht over. Het is niet dat Pim incompetent is, maar hij kan het gewoon niet. Gardiner onderzoekt verschillende visies op zorg die Pim zouden kunnen overtuigen om toch te zorgen, met concepten als: het ergens in opgaan, verantwoordelijkheid, solidariteit, deugd, rede en rationaliteit. Gardiner vindt ze uiteindelijk geen van alle voldoende normatief overtuigend, dwingend. Aan de hand van de theorie van filosofe Christine Korsgaard kijkt ze daarom naar hoe normativiteit werkt, naar welk effect het heeft. Korsgaard laat zien dat morele keuzes en het hebben van een identiteit - een mens zijn - onlosmakelijk verbonden zijn. Ingaan tegen je identiteit, tegen wat goed voor je is, voelt daarom als nog slechter dan de dood . Zonder Korsgaard hadden we Pim moeten afschrijven als amoreel, maar dankzij Korsgaard kunnen we zijn pijn begrijpen, aldus Gardiner. |
