| In dit proefschrift worden verschillende studies beschreven naar extreme verlegenheid, oftewel gedragsinhibitie, en de ontwikkeling van angststoornissen bij kinderen. In de laatste, meest uitgebreide, studie werden gedurende drie jaar 260 kinderen en hun ouders gevolgd. Elk jaar werd bepaald in welke mate het kind gedragsinhibitie, angstsymptomen of andere psychopathologiesymptomen vertoonden. Bovendien werd gekeken naar andere risicofactoren voor ontwikkeling van angstproblemen, zoals angst bij de ouder, hechting tussen ouder en kind, opvoedingsstijl en ingrijpende levensgebeurtenissen. De studie toont aan dat extreem verlegen kinderen inderdaad een verhoogde kans hebben op het ontwikkelen van een (sociale) angststoornis. Angst bij de ouder, opvoedingsstijl, hechting en ingrijpende levensgebeurtenissen spelen een belangrijke (soms interactieve) rol bij de totstandkoming van angstsymptomen bij deze kinderen. |
