| Onlangs is het Kyoto Protocol in werking getreden. Daarin heeft een groot aantal industrielanden, waaronder ook de EU, afgesproken de uitstoot van 'broeikasgassen' (vooral CO2) drastisch te zullen verminderen. In dit verband is op 1 januari 2005 in alle EU-landen een systeem van emissiehandel van start gegaan. Het houdt in dat grote bedrijven met een hoge CO2-uitstoot voortaan zgn. 'emissierechten' nodig hebben om CO2 te mogen uitstoten. Bedrijven die meer vervuilen moeten volgens dit systeem extra rechten kopen, terwijl bedrijven die maatregelen nemen om hun emissies te verlagen, rechten kunnen verkopen. Bij de invoering van CO2-emissiehandel zijn een aantal belangrijke juridische barrières overwonnen om dit nieuwe instrument van milieubeleid in te passen in het bestaande rechtssysteem. Op enkele terreinen zijn er echter nog problemen, zoals op het gebied van de handhaving, rechtsbescherming, Europese staatssteunregels en de manier waarop de gratis toekenning van emissierechten door de overheid in de praktijk wordt ingevuld. Het onderzoek van Reinske Teuben biedt hiervoor voldoende aanknopingspunten. Tevens oppert de promovenda een aantal 'voorkeursopties' ten behoeve van toekomstige emissiehandel, zoals de voorkeur voor emissiehandel op Europees niveau en voor een (geleidelijke) overgang van gratis toekenning naar veiling van emissierechten. |
