| Momenteel viert het met de Nobelprijs bekroonde financiële prijsvormingsmodel CAMP (Capital Asset Pricing Model) zijn veertigste verjaardag. Dit prijsvormingsmodel wordt veel gebruikt bij bijvoorbeeld bedrijfswaarderingen en vermogensbeheer. Het kent echter ook enige empirische tekortkomingen, omdat het de risico-rendementsrelatie van beleggingsstrategieën niet volledig verklaart. Deze problemen zijn mogelijk veroorzaakt door het gebruik van variantie als de relevante risicomaatstaf. Alternatieve neerwaartse risicomaatstaven kunnen een betere beschrijving van de risicohouding van beleggers geven, aangezien aandelenrendementen niet normaal zijn verdeeld. De promovendus maakt gebruik van een verbeterde onderzoeksmethodologie en een lange tijdsperiode, die het grootste deel van de twintigste eeuw bestrijkt. De centrale bevinding is dat neerwaarts risico helpt om de verschillen in aandelenrendementen beter te begrijpen. Aandelen met een hoog systematisch neerwaarts risico hebben hogere verwachte rendementen dan aandelen met een laag systematisch neerwaarts risico. De risico-rendements afweging op de aandelenbeurs kan goed worden beschreven met een eenvoudig vermogensmarktmodel, dat veronderstelt dat beleggers afkerig zijn van grote verliezen, vooral tijdens recessies. |
