| Gerald Hengstman onderzocht de klinische relevantie van myositis specifieke autoantilichamen (MSA s). Hoewel de naam al suggereert dat deze antilichamen specifiek zijn voor de spierontstekingsziekte myositis, is dit pas door dit onderzoek van Hengstman en collega s vastgesteld. Daarnaast heeft Hengstman laten zien dat verschillende typen MSA s geassocieerd zijn met verschillende vormen van myositis, met verschillen in klinische uitingsvormen, prognose en effectiviteit van behandeling. Op basis van deze bevindingen kan geconcludeerd worden dat databepaling van MSA s gebruikt kan worden bij de diagnostiek en typering van myositis. Recent is een discussie ontstaan over het feit of de ziekte polymyositis (PM) eigenlijk wel bestaat. Geen twijfel daarover, meent Hengstman. Hij schrijft het misverstand toe aan het feit dat in de medische literatuur foute conclusies terecht komen, als gevolg van herhaling. Auteurs kijken vaak niet naar de oorspronkelijke referenties, en medische vakbladen zijn terughoudend in het publiceren van referenties, waardoor vaak niet gekeken wordt naar de oorspronkelijke artikelen. Dit fenomeen van foutieve herhaling doet zich voor in de gehele medische literatuur en bewustwording hiervan is van groot belang om de conclusies in de medische literatuur op hun werkelijke waarde te kunnen schatten. |
