| Luisteraars zijn uitermate gevoelig voor de akoestische details in het spraaksignaal. Daarnaast lijkt de herkenning allerminst verstoord door de drastische reducties kenmerkend voor spontane spraak, waarin klanken of zelfs hele lettergrepen ontbreken. Mw. drs. Kemps behandelt deze tegenstrijdige fenomenen met betrekking tot hoe woorden gerepresenteerd en geactiveerd worden in het mentale lexicon. De promovenda beschrijft productiestudies waarin subtiele akoestische verschillen zijn gevonden tussen stammen in isolatie en diezelfde stammen in morfologisch gelede woorden. De stam 'boek', bijvoorbeeld, is korter en heeft een hogere grondfrequentie in isolatie dan wanneer hij deel uitmaakt van 'boeken'. Perceptiestudies tonen aan dat dergelijke akoestische verschillen een belangrijke rol spelen in de herkenning. Herkenning van gereduceerde spraak is succesvol dankzij een proces van 'restauratie': luisteraars denken de ontbrekende klanken te horen. |
