| Democratische en innovatieve netwerksturing in de ruimtelijke ordening is een exclusieve aangelegenheid. Dat stelt Tamara Metze. Experimenten met netwerksturing waarin de overheid intensief samenwerkt met andere partijen leiden volgens haar vaak tot een herhaling van zetten. Ondanks dat er meer aandacht is voor wie er deel mag nemen en wat iedereen inbrengt, zijn het meestal de geijkte partijen die de innovaties bewerkstelligen: overheid, wetenschappers en bedrijfsleven. Burgers en maatschappelijke organisaties worden vaak alsnog uitgesloten met als gevolg dat uitvoering van ideeën moeilijker is. Dit komt omdat de reflectieve kwaliteit van de gesprekken waaraan deze actoren deelnemen niet toeneemt waardoor bepaald taalgebruik alsnog tot uitsluiting leidt. Zo wilden dierenwelzijnsorganisaties niet participeren in een project waarin dieren consequent eiwit' genoemd werden. In een verkennend en internationaal vergelijkend onderzoek bestudeerde Metze de interacties en het taalgebruik van overheden en andere partijen. Het bleek dat procesmanagers en facilitatoren van het gesprek van cruciaal belang zijn om wel tot democratische innovaties in netwerksamenwerking te komen. Met behulp van een procesontwerp en facilitatietechnieken kunnen zij deelnemers empatisch en kritisch met elkaar laten innoveren wat meer democratische en uitvoerbare innovaties tot gevolg heeft. |
