| Het programma richt zich op de manier waarop in de Duitse literatuur na 1990 het verleden (met name nationaal-socialisme en DDR) wordt ingezet voor het creëren van groepsbesef (collectieve/culturele identiteit). De onderzoekers gaat het daarbij ook om theorievorming om deze constructie te kunnen beschrijven. Het project bestaat uit deelprojecten met case studies, waarvan er een gericht is op niet-literaire teksten: een postdoc-project over de manier waarop in literatuur na 1990 van Oostduitse schrijvers met het DDR-verleden wordt omgegaan; een promotieproject over de manier waarop in Oostduitsland na 1990 publieke debatten werden gevoerd rond het Holocaust gedenkteken en de Neue Wache in Berlijn, rond de herinrichting van de voormalige concentratiekampen op Oostduits grondgebied en rond het verpakken van de Reichstag door beeldend kunstenaar Christo in 1995. In dit deelproject worden niet-literaire teksten onderzocht (media, Bondsdagverslagen etc.). In de door de programmaleider te schrijven synthese worden de resultaten van die deelstudies verdisconteerd. Deze monographie heeft als thema de manier waarop in literaire teksten de Naziperiode en de Wende allebei als bouwstenen van collectieve identiteit worden ingezet. |
