| De gedachte dat in de late 18e en vroege 19e eeuw Groot-Brittannië, Amerika en Europa gescheiden culture domeinen waren is in de laatste jaren vervangen door het besef dat deze geografische ruimtes in feite deel uitmaakten van een groter, translatlantisch geheel dat zelfs delen van Centraal- en Zuid-Amerika omvat, alsook het Caribisch gebied en delen van Afrika. Recent onderzoek naar deze 18e- en 19e-eeuwse cultuur heeft nieuw licht geworpen op de specificiteit van de in het geding zijnde contexten, vooral die in de 90er jaren van de 18e eeuw, die intellectueel cruciaal zijn. Vermeld onderzoek richt zich vooral op de raakvlakken tussen de verschillende betrokken culturen en verlaat daarmee de strikt nationale kaders als verklarende context. Een bijzondere rol speelt hierbij het debat over post-kolonialisme en globalisatie, waarbij processen als toeëigening, uitwisseling, etniciteit en allerlei vormen van samenwerking centraal staan. Het project richt zich op een drietal thema's: 1) de rol van anti-Jacobijnse auteurs als Charles Brockden Brown en William Godwin in de discussie rond het transnationale verhaal in het kader van de ontwikkeling van een nationale identiteit. 2) het begrip moderniteit als sturend element in de politieke discussie en de weerslag daarvan in de literatuur. 3) het begrip revolutie en de gevolgen daarvan zowel op het nationale als het internationale vlak en de echo's daarvan in de literatuur van die tijd. |
