| Lisa Peters onderzocht hoe de netwerken van migrantenorganisaties in de Turkse gemeenschappen in Amsterdam en Berlijn eruit zien en hoe deze netwerken worden gemobiliseerd. Hiertoe ontwikkelde ze een nieuwe methode, het Big World Experiment. Uit dit experiment blijkt dat de manier waarop organisaties hun netwerk activeren sterk verschilt tussen de twee steden. Het netwerk in Amsterdam is gefragmenteerd, maar de Turkse organisaties hebben wel veel contact met Nederlandse organisaties, ook gedurende de mobilisatie. In Berlijn zijn de organisaties onderling hechter verbonden en zijn zij minder gericht op Duitse organisaties. De mobilisatie van het netwerk verloopt meer als een geheel door de aanwezigheid van koepelorganisaties. Hierdoor wordt een groot deel van de gemeenschap bereikt. Belangrijke verklarende factoren voor deze verschillen zijn de houding van de overheid ten opzichte van migrantengroepen en de rechten die migrantengroepen en migrantenorganisaties hebben. Peters stelt dat de houding van de overheid ten opzichte van migrantenorganisaties bepalend is voor de manier waarop deze organisaties een netwerk vormen en hoe zij dit netwerk mobiliseren. In Amsterdam is die houding meer open en hebben migranten meer rechten dan in Berlijn. |
