KNAW

Onderzoek

Structuur en transformaties in de religie van de Toraja in het...

Pagina-navigatie:


Wijzig gegevens


Titel Structuur en transformaties in de religie van de Toraja in het Mamasagebied van Zuid Sulawesi
Looptijd 01 / 2000 - 09 / 2004
Status Afgesloten
Dissertatie Ja
Onderzoeknummer OND1301556
Leverancier gegevens Website UL

Samenvatting

Grote veranderingen hebben in de twintigste eeuw plaatsgevonden in het berggebied van het zuiden van Sulawesi in Indonesië. De meeste Toraja's zijn nu lid van een christelijke kerk, maar sporen van hun oude godsdienst, de aluk toyolo, zijn nog vaak zichtbaar, vooral in het geïsoleerde westelijke Torajagebied, Mamasa. Deze oude religie gaat op zijn beurt terug op de religie van voor de intrede van hindoeïstisch-boeddhistische ideeën zo'n 1500 jaar geleden. Een van de meest opvallende eigenschappen van de autochtone religieuze systemen in Indonesië is een dualisme van mannelijke en vrouwelijke elementen. Zo kennen de Toraja een vrouwelijke priester als functionaris in de religie, terwijl de mannen een leidende rol hadden in de samenleving. Kees Buijs stelt de vraag of deze dichotomie ook in verband kan worden gebracht met de goden tot wie de mensen zich richten, met de zegenkrachten van die goden en met de domeinen waar zij actief zijn. Hij toont aan dat de dichtomie van mannelijke en vrouwelijke elementen bij de Mamasa's inderdaad nog aangewezen kan worden in rituelen die tot voor kort werden uitgevoerd. Dit in tegenstelling tot andere Toraja-gebieden die al veel langer en intensiever open is geweest voor de buitenwereld. De Mamasa's richtten zich in hun religie op twee complexen van goden en hun zegenkrachten: goden in de 'hemel' en goden in de ongecultiveerde wereld, de 'wildernis'. Hemel en wildernis beheersten de religieuze denkbeelden van de mensen. De zegenkrachten van de - vrouwelijke - aardegoden betroffen leven op aarde, voorspoed, vruchtbaarheid. de zegenkrachten van de hemel waren belangrijk voor de rijstbouw en de verwachting van de mensen na hun dood terug te keren naar hun oorsprong: de 'hemel'. In het koppensnellersfeest blijkt deze verwachting, terwijl in het vrouwelijke pa'bisuan de wildernis met haar zegenkrachten centraal stond. Deze oude religie is in de vorige eeuw ook bij de Mamasa's vrijwel geheel verdwenen. Van de wildernis met haar goden is weinig of niets meer over en wat van de goden van de aarde verwacht werd is langzamerhand verbonden met zegenkrachten uit de hemel. Veel aandacht is gekomen voor begrafenisrituelen met hun gerichtheid op de hemel en op het verlangen eer en status te verkrijgen voor doden en voor levenden.

Betrokken organisaties

Betrokken personen

Promotor Prof.dr. R. Schefold
Promovendus Dr. C.W. Buijs

Classificatie

A85100 Kunst en cultuur
A85200 Levensbeschouwing en religie
C20000 Ontwikkelingsstudies
D62000 Sociale geografie
D63000 Culturele antropologie

Omhoog
Ga terug naar de inhoud
Ga terug naar de site navigatie