| In het huidige politieke klimaat heerst vaak de veronderstelling dat islam niet kan samengaan met de liberale democratie. In tegenstelling tot deze opvatting gaat Sonja van Wichelen ervan uit dat de moslimpolitiek in hedendaags Indonesië eerder vanuit dan tegen democratische principes werkt. Zij laat zien dat debatten over islam en gender niet altijd in verband moeten worden gebracht met moslimpolitiek, maar dat deze debatten in relatie staan tot identiteitskwesties zoals nieuwe klassenverhoudingen, veranderende ideeën over mannelijkheid en vrouwelijkheid, etniciteit en politieke machtsverhoudingen. Ook illustreert het onderzoek van Van Wichelen dat de toegenomen publieke discussie over islam en gender niet zozeer duiden op een bekrachtiging van een islamitische radicalisering, maar dat er verschuivingen plaatsvinden met betrekking tot definities en betekenissen van de publieke sfeer en van burgerschap in periodes van politieke transitie. De bestudering van publieke fenomenen omtrent islam en gender geven aan dat er zich onderhandelingen en reconfiguraties voordoen die in verhouding staan tot de sociale inrichting van het publieke domein, de Indonesische samenleving en de natiestaat. Het concept gender functioneerde als een kritisch analyse-instrument om deze onderhandelingsprocessen te onderzoeken. Ondanks nieuwe vormen van politiek voeren, blijft het politieke landschap doordrongen van autoritaire elementen. Het zijn deze spanningen en ambigue posities die het huidige sociaal-politieke klimaat in Indonesië karakteriseren. |
