| De ijskap Hardangerjøkulen in Zuid-Noorwegen kan niet overleven in het warmere toekomstige klimaat en zal waarschijnlijk in de komende 100 jaar verdwijnen. Dit blijkt uit een modelstudie van Rianne Giesen waarin ze het verwachte toekomstige klimaat koppelde aan de fysische processen die op en in de ijskap plaatsvinden. De andere ijskappen in Zuid-Noorwegen wacht waarschijnlijk hetzelfde lot, aangezien ze qua geometrie en klimaat vergelijkbaar zijn met Hardangerjøkulen. Om een betrouwbare verwachting te kunnen geven voor de toekomst moet het model de waargenomen variaties van Hardangerjøkulen in het verleden kunnen reproduceren. Giesen analyseerde zes jaar aan meteorologische metingen van een automatisch weerstation op de ijskap om de uitwisseling van energie en massa aan het oppervlak van de ijskap te doorgronden. Deze kennis gebruikte ze in een model om massaveranderingen te berekenen voor het hele oppervlak van Hardangerjøkulen. Dit model koppelde ze aan een ijsstroommodel, dat bepaalt welke invloed deze massaveranderingen hebben op de omvang en het volume van de ijskap. Een modelsimulatie van Hardangerjøkulen, aangedreven met meteorologische meetreeksen voor de twintigste eeuw, komt goed overeen met gemeten fluctuaties. Voor de verwachte toename in temperatuur (3 graden Celsius) en neerslag (10%) in de komende eeuw simuleert het gekoppelde model een snel afnemend ijsvolume: Hardangerjøkulen is ten dode opgeschreven. |
