Doel:
Het menselijk en dierlijk immuunsysteem is één van de determinanten van het algehele welzijn. Allergie is een ongewenste verstoring van het immuunsysteem en wordt veroorzaakt door allergenen, met name eiwitten. In onze Westerse samenleving vormt allergie een steeds groter probleem. Een verstoring van het systeem leidt tot allergieën, terwijl een versterking van het immuunsysteem juist zorgt voor een betere afweer tegen ziekten.
Allergie wordt veelal aangepakt met medicijnen, maar een structurelere oplossing is de ontwikkeling van strategieën voor allergiemanagement: het beheersbaar maken van allergenen en het terugdringen van de allergeniciteit van voeding en leefomgeving. De twee hoofddoelen daarbij zijn om een acceptabele kwaliteit van leven te kunnen bieden aan mensen met een allergische aandoening door middel van preventie en om de maatschappelijke kosten van de allergieproblematiek terug te dringen. Bovenstaande vereist een multidisciplinaire benadering.
Naast lopend onderzoek is de onderzoekslijn die versterkt moet worden gericht op kennisontwikkeling rond identificatie van allergenen en hun epitopen, analyse van allergenen in voedselproducten en in de natuurlijke en werkomgeving van mens en dier, de relatie tussen omgevingsvariabelen, gedragspatronen en het optreden van allergieën en strategieën om allergeniciteit te verlagen of weg te nemen door technologische verwerkingsprocessen.
Het voedsel van mens en dier bevat allerlei componenten van plantaardige, dierlijke en mycologische oorsprong, die het immuunsysteem moduleren. Kennis van deze modulatie kan bijdragen aan het verbeteren van de gezondheid van mens en dier en biedt bijvoorbeeld een interessante mogelijkheid om het gebruik van antibiotica terug te dringen. Dit is een belangrijke, in ontwikkeling zijnde, onderzoekslijn binnen Wageningen-UR.
Voor de korte termijn is het essentieel om het inzicht te verdiepen in de relatie tussen blootstellingniveaus aan (voedsel)allergenen en de humaan-fysiologische respons daarop (zogenaamde drempelwaarden). De kracht van Wageningen-UR op dit gebied ligt bij het beheersbaar maken van blootstellingniveaus, via een op ketenmanagement gerichte benadering, inclusief een analyse van consumentenpercepties en effect op kwaliteit van leven en analyse van economische effecten.
Gedreven door vigerende EU-wetgeving op dit terrein is het bovenstaande (op een termijn van enige jaren) van uiterst belang voor de integrale voedselproductieketen en heeft het een sterke beleidsvoorbereidende en ondersteunende waarde.
Publicaties bij dit programma zijn beschikbaar via deze Link |
