| NRC Handelsblad kopte onlangs Niet de beste spreker wint de verkiezingen, maar hij die goed zijn woorden kiest'. De krant doelde daarmee op het feit dat het in hedendaagse politieke discussies niet alleen belangrijk is om goed op te letten wat je zegt, maar ook op de manier waarop je iets zegt. De wijze waarop politici en journalisten politieke onderwerpen presenteren, wordt in vaktermen framing genoemd. Framing is bijvoorbeeld de manier waarop de ene partij de EU als 'kans' benoemt terwijl de andere partij over gevaar' praat - conclusies die beide partijen op grond van dezelfde argumenten kunnen trekken. In de afgelopen twee decennia is framing ook het onderwerp geweest van studies door politieke communicatiewetenschappers. Vooral onderzoek naar de effecten van frames, of invalshoeken, op interpretatie, houding en gedrag van burgers heeft veel aandacht gekregen. Sophie Lecheler onderzocht hoe en in welke mate ons dagelijks leven wordt beïnvloed door de framing van politiek nieuws. De resultaten zijn de eerste die een sterke en zelfs langdurige invloed van frames op politieke attitudes empirisch aantonen. De studie roept ook vragen op over de houdbaarheid van deze effecten in een samenleving met een groeiend aantal kranten, televisieprogramma's en websites, en tegenstrijdige nieuwsberichten. |
