| Uitbraken van infectieziekten hebben de afgelopen decennia steeds vaker geleid tot crises. Deze crises zijn vaak zeer complex. Er zijn veel disciplines bij betrokken, de effecten strekken zich internationaal uit, er is tijdsdruk, er zijn wetenschappelijke onzekerheden en er is sprake van veranderende maatschappelijke percepties. In het verleden, bijvoorbeeld bij de uitbraak van SARS, is naar voren gekomen dat het ontoereikend is om in crisissituaties adviezen en richtlijnen op te stellen en deze te verspreiden naar de professionals in het veld. Het blijkt dat de verschillende componenten van de bestrijdingsketen onvoldoende aan elkaar gelinkt zijn. Promovendus Aura Timen deed onderzoek, vanuit verschillende perspectieven, naar de generieke componenten bij crisisbestrijding. Ze presenteert een model bestaande uit: een instrument voor de ontwikkeling van crisisrichtlijnen, de barrières in de uitvoering gezien vanuit de professionals en de gevolgen van de maatregelen voor de patiënten. Dit model kan worden gebruikt om de crisisbestrijding daadwerkelijk te verbeteren. Voor de patiënten op wie de maatregelen van toepassing zijn, biedt dit systeem een garantie dat de crisisadvisering betrouwbaar, accuraat en transparant is. |
