Er moet meer wisselwerking en wederzijds begrip komen tussen wetenschappers en bestuurders als het over kennis van en voor water- en bodembeheer gaat. Het Europees/Nederlandse project AquaTerra wil daar wat aan doen, en bijdragen aan betere benutting van wetenschappelijke kennis door politiek en bestuur.
Doel en knelpunten
Doel
Ontwikkelen van nieuwe wetenschappelijke kennis (bèta en gamma) over water- en bodembeheer in stroomgebieden; Betere benutting van die kennis door politiek en bestuur, door verbetering van de communicatie tussen bestuur/beleid en wetenschap.
Knelpunten
Nieuwe en bestaande wetenschappelijke kennis wordt onvoldoende gebruikt door beleid en bestuur en onderzoek is nog te weinig vraaggestuurd.
Plan van aanpak
Het project AquaTerra bestaat uit twee onderdelen: een Europees deel (AT-EU) en een Nederlands deel (AT-NL). In het Europese deel van het onderzoek wordt met name nieuwe wetenschappelijke bètakennis ontwikkeld over de interactie tussen water, bodem en grondwater op het niveau van stroomgebieden van grote rivieren als Maas, Elbe, Ebro en Donau. In het Nederlandse deel van het onderzoek wordt met name gammakennis ontwikkeld op stroomgebiedniveau van de Dommel, Regge en Dinkel. Daarbij gaat het vooral om de eisen vanuit de Kaderrichtlijn Water. Dit nationale deel van het onderzoek is gericht op sociaal/economische en politiek/bestuurlijke aspecten. Het project gaat niet alleen over de ontwikkeling van nieuwe kennis, maar ook over manieren om die kennis beter te laten aansluiten bij beleid en bestuur. Daartoe worden uitdagende bijeenkomsten georganiseerd tussen wetenschappers en bestuurders, waar geleerd kan worden van de communicatie over en weer.
Resultaten
Product 1: bèta-gamma interface`. Het gaat om een plan van aanpak/richtlijn die moet leiden tot een beter begrip tussen bestuur/beleid en wetenschap. Deze interface moet leiden tot een betere benutting van bestaande en nieuwe kennis over watersystemen, maar bestuur en beleid ook prikkelen om relevante maar wel beantwoordbare kennisvragen te formuleren. Daarmee moet onderzoek beter aansluiten op vragen die in de praktijk leven.
Product 2:
systeemkennis. Een gemeenschappelijk gedragen begrip over hoe een stroomgebied in elkaar steekt, leidt tot betere communicatie en uiteindelijk een optimale besluitvorming met maatschappelijk draagvlak.
Eindresultaat
Betere besluitvorming op het gebied van watersystemen door optimaal gebruik van ontwikkelde kennis en onderzoek dat meer op vragen vanuit beleid en beheer is toegesneden. |
