| Uit de studie van cultureel antropologe Daniëlle Koning blijkt dat de meeste zendingsactiviteiten van christenmigranten in Nederland beperkt blijven tot migrantengroepen. Niet in sterke mate, maar in subtiele vormen en aantallen blijkt er sprake te zijn van een omkering van zending: nu verspreiden Afrika, Latijns-Amerika en Azië hun religie in Europa. Vandaag de dag bevinden de grootste christelijke gemeenschappen zich niet meer in het Westen, maar in Afrika, Latijns-Amerika en Azië. Dit betekent dat christelijke zending nieuwe vormen aanneemt. Er groeit een jonge en ijverige zendingsbeweging vanuit het zuiden : Koreanen evangeliseren in Rusland, Nigerianen in de Filippijnen en Brazilianen in Kenya. Koning bestudeerde de zendingsactiviteiten van niet-westerse christenmigranten in Nederland. Haar doel was te ontdekken of en hoe christenmigranten in dit land hun geloof delen met autochtone Nederlanders. Dit zou namelijk kunnen duiden op een zendingsbeweging die omgekeerd is ten opzichte van het koloniale tijdperk, waarin Europeanen hun religie verspreidden in Afrika, Latijns-Amerika en Azië. Koning dompelde zich onder in de rijke verscheidenheid van migrantenkerken in Nederland, variërend van Ghanese Adventisten tot Colombiaanse katholieken tot Japanse Evangelicalen. Zij observeerde talloze kerkdiensten en buitenkerkelijke activiteiten en interviewde kerkleiders en -leden. Uit haar studie bleek dat de meeste zendingsactiviteiten van christenmigranten in Nederland beperkt bleven tot migrantengroepen. Echter, in mindere mate waren autochtone Nederlanders ook in het vizier. Zo werd er gebeden en gevast voor Nederland, werden Hollandse collega´s meegenomen naar kerkdiensten en werden flyers achtergelaten in het openbaar vervoer. In kleine mate hadden de kerken succes. Autochtone Nederlanders waren in het bijzonder aangetrokken tot aspecten van migrantenkerken die voor hen vernieuwend waren, zoals specifieke vormen van gemeenschap, liturgie en gebed. |
