| Webwinkels zijn in staat om snel het product- en serviceaanbod en de bijbehorende prijzen te wijzigen. Deze flexibiliteit maakt het mogelijk om het gewenste bezorgmoment van de consument te beïnvloeden waardoor de operationele capaciteit van de webwinkel efficiënter kan worden benut. Hoewel zogenoemd 'vraagmanagement' op deze manier de winstgevendheid kan vergroten, zijn er nog geen standaardstrategieën en modellen om managers daarbij te ondersteunen. Agatz onderzoekt in zijn proefschrift de verschillende methoden voor vraagmanagement in e-fulfillment, het fysieke proces achter de webwinkel. Aan de hand van een case-studie bij een grote Nederlandse internetsupermarkt identificeert hij relevante planningsproblemen in deze context. Hij richt zich op producten die niet door de brievenbus geleverd kunnen worden. De webwinkel kan dan tijdvensters hanteren om de ontvangst van de bestelling te coördineren met de klant. De vraag kan worden gestuurd door de aangeboden tijdvensters en de prijzen daarvan te variëren. Beide opties kunnen zowel op basis van vraagvoorspellingen, als op basis van al gerealiseerde orders worden ingezet. De promovendus presenteert verschillende modellen voor het besturen van tijdsvensters, zowel statisch als dynamisch. Deze helpen bij het bepalen van een tijdvensteraanbod voor ieder postcodegebied, dat zowel aantrekkelijk is voor de consument als voor de webwinkel. Hij evalueert de bruikbaarheid en de voordelen van de verschillende methoden met computersimulaties aan de hand van daadwerkelijke order-data. Het blijkt dat een meer dynamische en gedifferentieerde manier van vraagmanagement kan leiden tot aanzienlijke kostenbesparingen en opbrengstverhogingen. |
