| Kanker van het hoofd-hals gebied wordt vaak voorafgegaan en vergezeld door klinisch en morfologisch herkenbare laesies die niet voldoen aan de criteria voor maligniteit. De kans op progressie van deze precursor-laesies is op basis van de huidige histopathologische diagnostiek niet te voorspellen, waardoor 10-40% van de patienten met een dergelijke laesie binnen 3 jaar een invasief carcinoom ontwikkelt. Dit wordt weerspiegeld door de huidige therapie van dergelijke preneoplastische laesies, die omstreden is en waarbij wordt gekozen tussen follow-up, radicale resectie en radiotherapie. Bovendien blijkt een aanzienlijk deel van de premaligne laesies incompleet te zijn geresecteerd en blijken de onderzochte resectievlakken rondom een verwijderde tumor vaak kleine groepen (pre)maligne cellen ( minimal residual disease , MRD) te bevatten, die op basis van morfologische kenmerken meestal niet door de patholoog worden herkend, maar wel een aanduiding kunnen zijn voor verhoogde kans op progressie. Uit (onze) recente studies is gebleken, dat (pre)maligne laesies zeer efficient opgespoord kunnen worden in een weefselcoupe gebruik makend van markers voor de detectie van chromosomale instabiliteit, nl. chromosoom 1 en 7 veranderingen middels in situ hybridisatie (ISH). Met deze procedure hebben we bovendien aangetoond dat aanwezigheid van chromosomale instabiliteit significant correleert met een slechtere overleving. Deze procedure heeft dus de potentie om veel effici nter dan de huidige histopathologische diagnostiek progressieve precursor-laesies te herkennen. Daar onze retrospectieve pilotstudies echter zijn uitgevoerd bij een beperkte pati ntengroep, willen we middels dit project onze resultaten in een grotere pati ntengroep valideren. Hiervoor zullen primaire premaligne laesies van de larynx en de mondholte worden gebruikt van pati nten die een follow-up hebben gehad van minimaal 5 jaar. De verkregen resultaten uit bovenstaande analyses zullen worden ge valueerd en statistisch gecorreleerd met de klinische follow-up data. We verwachten de door ons gevonden sterke associatie van chromosomale instabiliteit met maligne progresie en slechtere overleving te kunnen bevestigen op de primaire mucosale premaligne laesies van deze grotere pati ntengroep. De resultaten uit dit project zullen worden gebruikt voor de start van een prospectieve effectiviteitsstudie, waarbij het effect van chromosomale instabiliteit op het therapeutisch beleid, op morbiditeit en mortaliteit zal worden bestudeerd. |
