| We bestuderen thermodynamische eigenschappen van bolvormige globulaire eiwitten in waterigeoplossingen van enkelwaardig zout. We laten zien hoe men een effectieve interactiepotentiaal tussen de eiwitten kan bepalen aan de hand van experimentele data al functie van de zoutconcentratie en we passen dit toe op het eiwit lysozyme bij een pH van 7.5 en een ionsterkte tussen 0.05 M n 2 M. Het blijkt dat er behalve een sterische en een electrostatische afstoting ook een aantrekkende interactie tussen de eiwitten i. We ontwikkelen vervolgens een methode, die we het optimized Baxter model (OBM) noemen, waarmee we thermodynamische eigenschappen van eiwitoplossingen kunnen bepalen, zelfs bij hoge volumefracties eiwit. We passen deze methode toe om de osmotische compressibiliteit van de eiwitoplossing als functie van de eiwitconcentratie te bealen en we laten zien dat de voorspellingen vrij goed overeenkomen met experimentele data van lysozyme bij verscheidene zoutconentraties. Daar zowel het OBM als de effectieve interactie tussen de eiwitten slechts benaderingen zijn, gebruiken we het OBM om thermodynamische eigenschappen van een modelsysteem met een bekende interactiepotentiaal te bepalen, en we vergelijken de resultaten met resultaten van computersimulaties om te zien hoe nauwkeurig het OBM eigenlijk is. Ook kijken we naar het fase ]evenwicht tussen een eiwitoplossingen en eiwitkristallen. We gebruiken het OBM om de osmotische druk en de chemische potentiaal van de oplossingen te bepalen en we laten zien dat men d ionsterkte ]afhankelijkheid van de chemische potentiaal met een eenvoudig model voor het kristal kan verklaren. We passen dezelfde methode toe op kristallen van siliciumwolframaat in evenwicht met de vloeistoffase. Tenslotte voorspellen we de eerste ]orde correctie in de dichtheid van de collectieve diffusiecoefficient en we vergelijken de voorspellingen met experimentele gegvens voor lysozyme. |
