| Mensen die lijden aan een ernstige vorm van de chronische longaandoening COPD maken regelmatig een zogeheten exacerbatie door; een periode met extreme kortademigheid waarbij vaak opname en behandeling in een ziekenhuis noodzakelijk is. Onderdeel van de behandeling in het ziekenhuis is de beademing van de patiënt, het toedienen van extra zuurstof via een mondmasker. Als de patiënt weer is opgeknapt, stopt het geven van beademing doorgaans. Veel patiënten met ernstig COPD maken na enige tijd echter opnieuw een exacerbatie door. Doel van dit project is na te gaan of het mogelijk is de periode tot een volgende exacerbatie te verlengen door na ontslag uit het ziekenhuis s nachts de beademing via een mondmasker, zogeheten noninvasieve ventilatie (NIV) bij de patiënt voort te zetten. Uitstel van een volgende exacerbatie zou namelijk niet alleen winst betekenen voor de patiënt in termen van kwaliteit van leven, maar ook kostenbesparend werkend. Immers, meer dan de helft van de kosten van COPD vloeien voort uit de ziekenhuisopnames tijdens exacerbaties. Om het nut van NIV in de thuissituatie te onderzoeken, zal de thuisbeademing worden ingezet bij honderd COPD-patiënten die na een exacerbatie uit het ziekenhuis zijn ontslagen. Bij de uitvoering van de thuisbeademing krijgen de patiënten hulp en ondersteuning via de regionale centra voor thuisbeademing. Gedurende een jaar na het ontslag uit het ziekenhuis worden de patiënten nauwlettend gevolgd, waarbij wordt nagegaan hoe vaak zij een exacerbatie doormaken, hoe vaak zij hiervoor in het ziekenhuis zijn opgenomen, hoe de conditie van hun longen is en hoe het gesteld is met de kwaliteit van hun leven. De gegevens van deze patiënten worden vergeleken met die van een groep van honderd vergelijkbare patiënten die, na een opname in het ziekenhuis wegens een exacerbatie, alleen de gebruikelijke vormen van zorg en therapie (dus zonder NIV) hebben ondergaan. |
