| Angststoornissen kunnen behandeld worden met exposure-therapie, een van de hoofdcomponenten van cognitieve gedragstherapie. Bij exposure-therapie wordt de patiënt blootgesteld aan datgene waar hij bang voor is zonder dat de gevreesde consequentie optreedt. Dit gebeurt meestal in het echt (exposure in vivo). Met virtual reality-exposure-therapie wordt de patiënt niet blootgesteld aan echte situaties maar aan virtuele werelden. Voordeel hiervan is dat de therapeut de exposure volledig kan sturen en ervoor kan zorgen dat de exposure goed aansluit bij het angstniveau van de patiënt. Katharina Meyerbröker toont met haar onderzoek aan dat virtual reality-exposure-therapie niet alleen effectief is bij het behandelen van specifieke fobieën, zoals hoogtevrees en vliegangst, maar ook bij klinisch complexere angststoornissen zoals een paniekstoornis met agorafobie (pleinvrees). Virtual reality-exposure-therapie bleek niet alleen de angst en het vermijdingsgedrag van de patiënt te veranderen, maar versterkte ook het vertrouwen in de eigen vaardigheden om een bepaald gedrag uit te voeren. Dat schept belangrijke mogelijkheden voor de behandeling van complexere angststoornissen zoals paniekstoornissen en sociale fobieën. |
