| Probleemstelling: In een meer specifieke zin slaat de term ouder worden op de manieren waarop degenen die door desamenleving op grond van hun leeftijd tot ouderen zijn bestempeld, hun leven verder inrichten en leiden. Dit is niet van nature gedetermineerd maar kan gezien worden als een existentieel, sociaal gesitueerd proces waarover gesproken en nagedacht kan worden met het oog op een zinvolle en menswaardige levensloop. Daarbij kan onder meer geput worden uit humanistische tradities die al doende echter ook verrijkt kunnen worden met nieuwe thema s en perspectieven. De vraag naar goed ouder worden is met name van belang omdat de levensverwachting in de Westerse landen in relatief korte tijd dermate is gestegen dat velen een relatief lang leven als oudere zullen leiden terwijl nog weinig is nagedacht over optimale vormen daarvan. Wel is er een wijd verbreid discours ontstaan over de te verwachten gevolgen van deze ontwikkelingen in budgettair opzicht (pensioenvoorzieningen, zorg), waarbij ouderen in verhouding worden gebracht met andere naar leeftijd gedefinieerde bevolkingsgroepen. Ook wordt er veel onderzoek verricht naar de biologische en pathologische processen die samenhangen met de veroudering van de lichamen van de in de tijd levende mensen. De thematisering van goed ouder worden kan niet losgemaakt worden van de discoursen over ouderen en veroudering , aangezien deze raken aan belangrijke voorwaarden voor goed ouder worden; omgekeerd zouden overwegingen omtrent het goede ouder worden ook gevolgen mogen hebben voor het denken over veroudering en de maatschappelijke inrichting van de levensloop. Het bijzondere van de vraag naar goed ouder worden is dat deze zich direct aandient waar mensen geconfronteerd worden met de vraag hoe (verder) te leven, zonder dat zij dit doen vanuit wetenschappelijke distantie en methodisch onderzoek. De uitdaging van wetenschappelijk onderzoek op dit domein is te laten zien dat methodische reflectie en onderzoek een bijdrage kunnen leveren aan hetgeen aan de orde is in de pre-wetenschappelijke leefwereld . En vervolgens te tonen dat antwoorden op de vraag naar goed ouder worden richtinggevend zouden moeten zijn voor de discoursen over ouderen, veroudering en ouderenzorg. De genoemde discoursen zijn zowel van theoretische als van praktische aard en als zodanig zijn ze relevant op verschillende niveaus: micro (individuen en hun primaire relaties), meso (organisaties en instituties) en macro (organisatie van de levensloop en het politieke en maatschappelijke debat daarover). Een aandachtspunt van groot praktisch belang is de vraag in hoeverre medicaliserende vormen van het verouderingsdiscours dominant zijn bij de inrichting van instituties voor ouderenzorg en hoe hier alternatieven ontwikkeld kunnen worden die meer recht doen aan het leefwereld -karakter van deze instituties, zodat de vraag naar goed ouder worden ook daar tot zijn recht kan komen. Goed ouder worden heeft dus diverse aspecten die om onderzoek vragen. Er wordt al heel veel onderzoek gedaan naar ouder worden , maar de UvH bevindt zich in een uitstekende uitgangspositie om op het terrein van goed ouder worden een uniek onderzoekszwaartepunt neer te zetten. Doelstelling: Het project Goed ouder worden heeft als doel om een thematiek die van steeds groter belang wordt voor individuen en samenlevingen te onderzoeken vanuit de (ook praktijkgerichte) invalshoek van humanisme, zingeving en humanisering. |
