| In dit onderzoek wordt de naoorlogse geschiedenis van de Nederlandse joden bestudeerd vanuit het dubbele perspectief van enerzijds de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog, die zich uit in rituele repertoires en rond specifieke 'Jewish spaces', en anderzijds de herleving van het joodse leven in al zijn diversiteit. In een integrale studie, waarin de interactie tussen deze twee factoren een belangrijke rol speelt, wordt het joodse leven gepositioneerd in zowel de Nederlandse samenleving als in internationale joodse netwerken. Deze studie wordt gedragen door het idee dat er sprake is van een familie van joodse gemeenschappen, die elk op eigen wijze het verleden herinnerden en een eigen route van wederopbouw volgden. In deze studie zal zowel de diversiteit als de eenheid onder Nederlandse joden in kaart worden gebracht aan de hand van een vijftal begrippen: identiteitsvraag, geografie, religie, representatie en internationalisering. |