| Het project Gevangen onder Duitse bezetting stelt de geschiedenis van de dagelijkse praktijk in Nederlandse politiële en justitiële strafinrichtingen centraal. De aandacht gaat daarbij uit naar de mate waarin de alledaagse praktijk in deze Nederlandse instellingen moet worden gezien als een uitvloeisel en instrument van een vijandelijk en autoritair bezettingsregime dat de Nederlandse instellingen voor zijn eigen doeleinden ging gebruiken. In de geschiedschrijving over de Tweede Wereldoorlog heeft het zwaartepunt steeds bij de concentratiekampen gelegen. Derhalve werden de politie- en justitiepraktijken in de Nazi-tijd benaderd als een radicale breuk met de vooroorlogse periode. Nikolaus Wachsmann heeft baanbrekend werk verzet door de focus in zijn onderzoek naar de Duitse politie en justitie te verleggen naar de gevangenissen. Zo maakte hij zowel discontinue als continue lijnen zichtbaar. Wachsmann betoogt dat de terreur van de Nazi-staat niet goed te begrijpen is zonder kennis van de ontwikklingen in de reguliere strafinrichtingen in de Republiek van Weimar en het Derde Rijk. Ook in de geschiedschrijving over de bezette gebieden ging de aandacht voornamelijk uit naar kampen als plaatsen van terreur. Het project Gevangen onder Duitse bezetting wil de historiografie aanvullen met onderzoek naar Nederlandse gevangenissen. De focus op de alledaagse leefwereld van de gevangenen in dit project moet de vraag beantwoorden hoe en in welke mate de strafinrichtingen in Nederland onderdeel zijn gemaakt van de staatsterreur van de nationaal-socialistische heerser. Met dat doel wordt de relatie tussen bewaarders en gevangenen, en tussen gevangenen en de buitenwereld onderzocht en in beeld gebracht. |
