| Erfgoed levert een belangrijke bijdrage aan de eigentijdse verbeelding van de Tweede Wereldoorlog. De aanwezigheid en presentatie van (im)materieel oorlogserfgoed onderstreept het belang dat in Nederland wordt gehecht aan het instandhouden van deze herinneringen. De reikwijdte en verscheidenheid van dit erfgoed - dat geacht wordt het oorlogsverleden toegankelijk en vertrouwd te maken - is aanzienlijk toegenomen. In brede kring wordt evenwel nog onvoldoende onderkend dat de betekenisgeving van dit zowel tijdens als na de oorlog totstandgekomen erfgoed een dynamisch proces is om geschiedenis vanuit uiteenlopende perspectieven relevant te maken voor eigentijdse burgers. Dat vraagt om wetenschappelijke en maatschappelijke bezinning. Naoorlogse ontwikkelingen hebben de diversiteit aan erfgoed en de daarmee verbonden oorlogsgeschiedenissen en -interpretaties versterkt. De verruimde mogelijkheden om het oorlogserfgoed te interpreteren hebben echter ook geleid tot de behoefte aan meer uniforme historische presentaties. In dit project wordt, met een accent op de periode vanaf 2000, onderzocht in hoeverre varianten en presentatievormen van erfgoed zich lenen om enerzijds een gevarieerde en dynamische visie op een breed spectrum van de oorlogsgeschiedenis over te kunnen brengen en anderzijds zeer diverse publieksgroepen te kunnen aanspreken. Een tweede vraag is welke samenhang er bestaat tussen de verschillende beelden van de oorlog zoals die worden overgebracht aan de hand van het oorlogserfgoed en in hoeverre er hier behoefte bestaat aan een verbindende collectieve herinnering. Centrale thema's in dit (deels internationaal comparatieve) onderzoek zijn de toegenomen diversiteit in het oorlogserfgoed, de groeiende temporele distantie tot 'de oorlog' en de ontwikkelingen in betrokkenheid bij 'aanbieders' en 'consumenten'. |
